ሱራ 37 አስ ሷፋት, አያት 103 – 106

1. فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

   ሁለቱም ትዕዛዙን በተቀበሉና በግንባሩም ጎን ላይ በጣለው ጊዜ (የሆነው ሆነ)፡፡

   37:103

2. وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

   ጠራነውም፤ (አልነው) «ኢብራሂም ሆይ!

   37:104

3. قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

   ራእይቱን በእውነት አረጋገጥክ፡፡» እኛ እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን፡፡

   37:105

4. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

   ይህ እርሱ በእውነት ግልጽ ፈተና ነው፡፡

   37:106

ትርጉም: Muhammad Sadiq and Muhammad al-Thani Habib