ሱራ 37 አስ ሷፋት, አያት 142 – 147

1. فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

   እርሱም ተወቃሽ ሲሆን ዐሳው ዋጠው፡፡

   37:142

2. فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ

   እርሱ ለጌታው ከአወዳሾቹ ባልሆነም ኖሮ፤

   37:143

3. لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

   እስከሚቀሰቀሱበት ቀን ድረስ በሆዱ ውስጥ በቆየ ነበር፡፡

   37:144

4. فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

   እርሱ በሽተኛ ሆኖ በቃይ በሌለው (በባሕር) ዳርቻ ላይ ጣልነውም፡፡

   37:145

5. وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ

   በእርሱም ላይ (በአጠገቡ) ከቅል የሆነችን ዛፍ አበቀልን፡፡

   37:146

6. وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

   ወደ መቶ ሺሕ ሰዎችም (ዳግመኛ) ላክነው፡፡ ከቶውንም ይጨምራሉ።

   37:147

ትርጉም: ሙሐመድ ሳዲቅ እና ሙሐመድ አስ-ሳኒ ሀቢብ