ሱራ 37 አስ ሷፋት

فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ

ታጋሽ በሆነ ወጣት ልጅም አበሰርነው፡፡
37:101
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

ከእርሱ ጋርም ለሥራ በደረሰ ጊዜ «ልጄ ሆይ! እኔ በሕልሜ እኔ የማርድህ ሆኜ አያለሁ፡፡ ተመልከትም፤ ምን ታያለህ?» አለው፡፡ «አባቴ ሆይ! የታዘዝከውን ሥራ፡፡ አላህ ቢሻ ከታጋሾቹ ሆኜ ታገኘኛለህ» አለ፡፡
37:102
فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

ሁለቱም ትዕዛዙን በተቀበሉና በግንባሩም ጎን ላይ በጣለው ጊዜ (የሆነው ሆነ)፡፡
37:103
وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

ጠራነውም፤ (አልነው) «ኢብራሂም ሆይ!
37:104
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

ራእይቱን በእውነት አረጋገጥክ፡፡» እኛ እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን፡፡
37:105
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

ይህ እርሱ በእውነት ግልጽ ፈተና ነው፡፡
37:106
وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

በታላቅ ዕርድም (መስዋዕት) ተቤዠነው፡፡
37:107
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

በእርሱም ላይ በኋለኞቹ ሕዝቦች ውስጥ መልካም ዝናን አስቀረንለት፡፡
37:108
سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

ሰላም በኢብራሂም ላይ ይሁን፡፡
37:109
كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን ሁሉ እንመነዳለን፡፡
37:110
إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

እርሱ በእርግጥ ካመኑት ባሮቻችን ነው፡፡
37:111
وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ

በኢስሐቅም አበሰርነው፡፡ ከመልካሞቹ የሆነ ነቢይ ሲሆን፡፡
37:112
وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ

በእርሱና በኢስሐቅ ላይም ባረክን፡፡ ከሁለቱም ዘሮች በጎ ሠሪ አልለ፡፡ ለነፍሱ ግልጽ በዳይም አለ፡፡
37:113
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

በሙሳና በሃሩን ላይም በእርግጥ ለገስን፡፡
37:114
وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ

እነርሱንም ሕዝቦቻቸውንም ከታላቅ ጭንቅ አዳንን፡፡
37:115
وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ

ረዳናቸውም፡፡ እነርሱም አሸናፊዎች ነበሩ፡፡
37:116
وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ

በጣም የተብራራውንም መጽሐፍ ሰጠናቸው፡፡
37:117
وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ

ቀጥተኛውንም መንገድ መራናቸው፡፡
37:118
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ

በሁለቱም ላይ በኋለኞቹ ሕዝቦች ውስጥ መልካም ዝናን ተውንላቸው፡፡
37:119
سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

ሰላም በሙሳና በሃሩን ላይ ይሁን፡፡
37:120

ትርጉም: Muhammad Sadiq and Muhammad al-Thani Habib